با نسيم حزن‌انگيز محرم

[ARASH+]

 شميم محرم به مشام رسيده و عالم دگرگون شده است، قلب ما تندتر از هر زمان ديگر مي‌تپد و ميل به سوگواري در روح و جانمان زنده شده است.
در گوشه گوشه محله‌هايمان حال و هواي محرم حكمفرماست، چادرهاي برپا شده و پرچم‌هاي سرخ، سبز و سياه، كنار چادرها، تن به موج باد داده‌اند. همه‌جا ماتم زده است و سياهپوش.

عشق به امام حسين(ع) دليل و برهان نمي‌خواهد، اين عشق عقل ظاهر بين را پس مي‌زند، گويي عشق و محبت به حسين(ع) را با خاك و گل سرشته‌اند، موج موج سياهپوش عزادار، زير خيمه حسين(ع) تماشايي است. همه حاضرند، همه اهل محل، پير و جوان، زن و مرد، دانشجو و كارگر، همه و همه.

بي‌رنگ و ريا در صف‌هايي منظم، سر از پا نمي‌شناسند. همه در پي عاشورايند، عاشوراي حسين(ع)، چشمانت را كه بازكني، همه را مي‌بيني. همه ماتم‌زده و سوگوارانه از بچه خردسال و كوچك دبستاني گرفته تا همسايه ديواري، پيرمرد، پيرزن، بقال محله، كفاش محله و... همه  هستند و هر يك مشغول كاري، ديگر نه خبري است از ابهت و جذبه همسايه و نه از بدخلقي‌هاي نابهنگام  بقال محله. حتي جوان شرور محله هم به عزاداران تشنه، شربت نذري مي‌دهد.

در دل‌هاي اهل محله‌مان چه مي‌گذرد. محرم آنها را از خود بي‌خود كرده است. در دسته‌هاي عزاداري كساني را مي‌بيني كه باورت مي‌شود ديگر اينجا شغل و منصب و مقام جايگاهي ندارند.همه خودشان را فراموش كرده‌اند و فقط و فقط به حسين(ع) و شهيدان كربلا مي‌انديشند.

سخت است باور كني يكي از سرشناسان محل، ساعت‌ها در صف طولاني غذاي روز عاشورا مي‌ايستد تا اين مانده نذري را براي بيمارش هديه ببرد.

باور كن، اشتباه نمي‌كني، اينها هم محله‌اي‌هايت هستند، اين بار همه را خوب مي‌شناسي.

اما باورش برايت كمي دشوار است و به اين فكر مي‌كني كه محرم چيست؟ مردم از محرم و حسين چه ديده‌اند؟ از زينب(س) و علي‌اصغر چه مي‌خواهند؟ عاشورا چه فلسفه‌اي دارد؟ مردم چه مي‌جويند؟ و با خود مي‌انديشي كه رمز ماندگاري قيام امام‌حسين(ع) در چيست؟ و بعد با مردم هم صدا مي‌شوي و زمزمه مي‌كني حسين، حسين(ع)...